|
onderwerp:
|
De catalogus van de tweede, door mij geleide IFP markt. Dit maal was
ik natuurlijk beter voorbereid, kende ik de omstandigheden beter,
had meer contacten in het veld en veel meer tijd om het allemaal
echt goed op te zetten.
Een
nieuwtje was de opzet van het onderdeel 'works-in-progress' waar
grote behoefte aan bleek te bestaan; filmmakers, wier films vanwege
geldgebrek nog niet af waren, konden ze hier aan de kopers laten
zien voor een mogelijke presale. Het vond plaats in een
screeningroom bij Channel Thirteen, New Yorks nonprofit PBS station,
niet ver van de hoofdlocatie, de prestigieuze Cinema 3 in het
bekende Plaza Hotel.
Dit
works-in-progress idee werd al snel overgenomen door andere beurzen
en festivals, o.a. door de Cinemart in Rotterdam dat zowiezo het
jaar daarna voor het eerst en helemaal naar IFP model werd
opgezet.
Ik
had dit jaar ook veel meer tijd om zelf achter mogelijke films voor
de markt aan te gaan. Ik weet nog hoe ik mijn oude vriend
Eagle Pennell opspoorde die moederziel alleen in Texas de laatste hand
legde aan 'Last Night at the Alamo'. Hij was dolblij dat iemand
belde, belangstelling toonde voor waar hij mee bezig was. Zo snel
hij kon vloog hij naar New York, de film werd ook gekozen voor het
New York Film Festival en was daar dat jaar de grote verrassing!
Andere oude bekenden wier nieuwe films ik met plezier naar de markt
haalde waren Charles Burnett's 'My Brother's Wedding' en Bill
Woodberry's 'Bless their little Hearts'.
In
de markt van dat jaar draaiden nog meer opmerkelijke films:
Alexandre Rockwell's debuutfilm 'Hero' bij voorbeeld en de prachtige
lange documentaire 'Death and the Singing Telegram' van Mark Rance.
Het
leven in New York was goed. Op kantoor werkte ik prima samen met
Paul Smart, in naam slechts 'administratief assistent' maar in
werkelijkheid de drijvende kracht achter veel van IFP's
activiteiten. Tim Ney, de directeur, was veel minder betrokken maar
stond wel altijd snel klaar om de eer op te eisen. Vaak was hij
nauwelijks te vinden en soms zelfs meer een last dan steun bij ons
werk.
Privé ging het me ook voor de wind. Na een jaar een apartement te
hebben gedeeld in de Lower East Side en de zomer van 1993 op het
prachtige huis in de West Village te hebben mogen passen van Andreas
te Boekhorst, cultureel attaché aan het consulaat in New York,
betrok ik een eigen apartement in Chelsea, twee verdiepingen onder
een zeker meisje met wie ik het steeds beter kon vinden...
Mijn verslechterde verhouding met Tim Ney was de reden dat ik na
deze markt niet meer voor de IFP wilde werken. Ik had plannen om een
agentschap in New York op te zetten om Amerikaanse filmers te helpen
die in Europa vertoningsmogelijkheden zochten en voor Europeanen
die hetzelfde in Amerika wilden. Vaste contracten met o.a. de VARA
en filmjournalistieke klussen zouden kunnen voorzien in het
benodigde basisinkomen.
Toen veranderde plotseling alles. Ik kreeg het verzoek om (als enige
kandidaat) te solliciteren naar het directeurschap van het Haags
Filmhuis, toenmalig vlaggenschip van de Nederlandse 'alternatieve
vertoners'. Ze stuurden me een ticket om te komen praten en voor ik
het goed en wel besefte had ik ja gezegd... Terug in New York vroeg
ik mijn 'Chelsea girl' met me te trouwen zodat ze met me mee kon en
twee weken daarna vertelde een zwangerschapstest ons ook nog dat we
een kind verwachtten...
Wat
een ommezwaai!
We
trouwden op 17 december in de kapel van de Verenigde Naties met de
prachtige gebrandschilderde ramen van Marc Chagall. Op 17 december
vloog ik naar Nederland waar ik nog voor kerst aan het werk ging aan
de Haagse Dennenweg...
te zien en te lezen:
who's who & introduction market catalogue (Engish)
press clippings (English: Variety, Hollywood Reporter, Village Voice, Nederlands: de Volkskrant)
IFP Market daily (English)
Market party invitations
|
Geen opmerkingen:
Een reactie posten